Wybór rodzaju ściany zależy przede wszystkim od tego, jakie funkcje ma ona spełniać - na przykład zupełnie innego wyboru nalezy dokonać chcąc zapewnić właściwości izolacyjne a innego, gdy zależy nam wyłącznie na dekoracji.

• Ceramiczne – buduje się ją z cegieł na zaprawie cementowo-wapiennej, następnie pokrywa tynkiem (10-15 mm) lub zostawia nieotynkowaną. Takie ściany są odporne na uszkodzenia mechaniczne, mają dobrą izolacyjność akustyczną, są wytrzymałe, i niepalne oraz mają zdolność akumulacji ciepła. Ich wadą jest duży ciężar, w związku z czym musi być przy nich zastosowane wzmocnienie stropu. Najpopularniejsze materiały do stawiania ścian ceramicznych to cegły pełne lub dziurawki – które obniżają ciężar ściany (murowane na grubość ¼ cegły lub ½ cegły). Najszybciej stawia się ściany z pustakami ceramicznymi poziomo drążonymi typu Pd. Szybko i tanio buduje się też ściany z pustaków z ceramiki poryzowanej. Jeśli chcemy, aby cegły stały się elementem ozdobnym, to użyjmy cegieł klinkierowych – można wybierać w wielu kolorach i fakturach.
  
• Z betonu komórkowego – jest to materiał lekki, ognioodporny, ma zdolność do akumulacji ciepła i jest wytrzymały. Nadaje się do stawiania ścian o dużych wymiarach. Do ścian działowych używa się bloczków (płytek) o grubości 6, 8, 11,5, 12 cm i gęstości 600 lub 700 kg/m3. Muruje się je zaprawą cementowo-wapienną na grube spoiny lub zaprawą klejową na cienkie spoiny. Jest to materiał bardzo łatwy w obróbce, przycinaniu, można go malować od razu po zagruntowaniu. Ma też wady: jest kruchy (trzeba uważać przy transporcie), jest porowaty i wymaga stosowania odpowiednich haków do zawieszania przedmiotów o dużej wadze.
  
•  Wapienno-piaskowe – mogą być budowane z cegieł pełnych, bloków drążonych i pełnych. Są to materiały wykonane bardzo dokładnie, dzięki czemu można je murować na cienkie spoiny z zaprawy klejowej. Dostępne są też wyroby na wpust i wypust, co obniża zużycie zaprawy, a murowanie jest szybsze. Są stosunkowo ciężkie, a dzięki temu dają dobrą izolacyjność akustyczną. Ścianę taką pokrywa się tynkiem, albo zaraz po wyspoinowaniu maluje. Jeśli użyjemy cegieł o powierzchni łupanej lub skalistej, to ściana może być elementem dekoracyjnym. Materiały wapienno-piaskowe mają właściwości antyseptyczne, przez co zapobiegają rozwojowi grzybów i pleśni. Akumulują ciepło i wilgoć, wpływają korzystnie na mikroklimat pomieszczeń. Są jednak ciężkie i kruche.
  
• Gipsowe – ściany z płyt gipsowych stawia się szybko i nie trzeba ich tynkować, potrzebne jest tylko zaszpachlowanie. W pomieszczeniach wilgotnych należy je impregnować i zabezpieczyć wszystkie elementy stalowe mające styczność z gipsem przed korozją. Nie można wykonywać bruzd w ścianach gipsowych ręcznie ani z zastosowaniem elektrycznych urządzeń udarowych. Używa się do tego bruzdownicy elektrycznej, wycinarek montowanych, wiertarek elektrycznych. Ściana gipsowa o grubości 8 cm zapewnia izolacyjność akustyczną wystarczającą w mieszkaniu, jeśli dzielimy dwa segmenty w zabudowie szeregowej to konieczna jest grubsza – 17 cm z wełną mineralną. Ściany gipsowe korzystnie oddziałują na mikroklimat pomieszczeń, ale są nieodporne na uszkodzenia mechaniczne.
  
• Szklane – budowane z pustaków szklanych, czyli kształtek dwuściennych z powietrzem w środku o grubości 80 lub 100 mm. Można z nich wykonywać ściany proste lub w kształcie łuków. Stawia się je na konstrukcji z profili aluminiowych lub stalowych ze zbrojeniem z prętów pionowych i poziomych układanych między pustakami (można je zastąpić drabinkami montażowymi). Muruje się je tradycyjną zaprawą cementową, a do szczelin wprowadza się masę do spoinowania płytek ceramicznych. Można kupić gotowe rozwiązania systemowe z konstrukcją z PVC, aluminium lub z drewna. Pustaki układa się w profilach i zalewa zaprawą. Wybór pustaków jest ogromny – mogą być przezroczyste, kolorowe (barwione w masie lub malowane powierzchniowo), błyszczące, matowe, satynowane, a nawet malowane ręcznie. Doskonale przepuszczają światło, są elementem dekoracyjnym, są odporne na uszkodzenia mechanicznie, dają dobrą izolacyjność termiczną i akustyczną.
  
• Z płyt gipsowo-kartonowych – to najłatwiejsze, i najczęsciej stosowane rozwiązanie. Polega na wykonaniu stelaży z profili stalowych pionowych i poziomych i obłożeniu ich warstwą płyt gipsowo-kartnowych (grubości 12,5 mm), przestrzeń między płytami wypełnia się wełną kamienną lub szklaną. Izolacyjność akustyczną można w zależności od potrzeb podwyższać, kosztem zwiększenia grubości ścian: zastępując standardowe profile o wysokości 50 mm profilami 75 mm lub 100 mm, a przestrzeń między płytami wypełnić grubszą izolacją; zastępując pojedynczą warstwę płyt gipsowo-kartonowych warstwą podwójną; stosując podwojenie - zarówno w konstrukcji jak i poszyciu z płyt, co podniesie izolacyjność aż o 20 dB. Ich połączenia z konstrukcją budynku uszczelnia się specjalną piankową taśmą uszczelniającą. Zaletą jest możliwość nieskomplikowanego tworzenia zakrzywionych, skośnych i ażurowych ścian, prostota wykańczania, możliwość ukrycia instalacji oraz korzystny wpływ na mikroklimat. Z płyt gipsowo-włóknowych – są uniwersalne. Montuje się je na takich samych stelażach jak płyty gipsowo-kartonowe. Nie ma w ich montażu żadnych procesów mokrych, niezbędna jednak jest wysoka precyzja i ścisłe zachowanie wymagań technologicznych.
  
• Stolarskie – najczęściej stawiane w domach drewnianychi lub na poddaszach. Materiałem może być lite drewno lub płyty drewnopochodne: wiórowe, twarde pilśniowe lub sklejka. Ściany z drewna mogą być:
  

* płytowe - budowane są na szkielecie drewnianym, z dwóch stron okłada się go płytami, panelami boazeryjnymi lub deskami. W przestrzeni między nimi umieszcza się wełnę mineralną. Jeśli ściana jest z płyt to można je pomalować lub okleić tapetą, jeśli z desek to wystarczy je pokryć lakierobejcą.
* ramowo-płycinowe - mogą pełnić rolę przepierzenia, izolacji akustycznej nie zapewniają. Opierają się na drewnianym szkielecie, który jest widocznym elementem ściany. Wypełnia się go dekoracyjnymi płycinami z drewna albo płytami drewnopochodnymi (okleinowanymi fornirem lub pomalowanymi) lub z wypełnieniem ze szkła albo z papieru.

Do przedzielenia pomieszczenia można też użyć meblościanek, najlepiej regałów z półkami. Drewniane rozwiązania mają słabą odporność na wilgoć, są nieodporne na ogień oraz nie zapewniają izolacji akustycznej.

Źródło: budujesz-kupujesz.pl
Opracowanie: Redakcja

27-06-2011